Digitale Dromen weblog
  • haven bij zonsopkomst

Reizen is een avontuur

Elk jaar gaan we rond de kerst een dagje naar Amsterdam om ons te vergapen aan de kerstboom in de Bijenkorf en verder gezellig een dagje te shoppen in kerstsfeer. Zo ook afgelopen donderdag. We hebben genoten! Maar dan de reis… als de NS iets doet dan is het wel het reizen weer avontuurlijk maken. De heenreis verliep redelijk, de bus miste net de trein waardoor we een half uur moesten wachten maar dat was de schuld van Connexxion. Gelukkig kon ik in dat half uur nog wat mooie plaatjes schieten aan de haven… Terug was een ander verhaal. Waar de reis tussen Amsterdam en Enkhuizen normaal een krap uurtje duurt waren we nu “iets” langer onderweg. Het begon bij Purmerend, de trein reed steeds langzamer tot we ongeveer snelheid stoomtrein bereikten. Er werd omgeroepen dat er een technische storing was, en ze hoopten dat we Hoorn zouden halen. Niet dus. En kilometer of vijf voor Hoorn stonden we stil, midden in een weiland. Het was al flink donker aan het worden. Het duurde en het duurde, heel af en toe werd er iets omgeroepen. Nee, het was nog niet opgelost (hadden we al begrepen) en ja, er werd van alles gedaan om het te verhelpen, er was zelfs een trein opgeroepen om ons eventueel te slepen. Af en toe liep er een monteur langs met een schroevedraaier en een bezorgde blik. Er was nog één kans, ze gingen de boel RESETTEN. Dat bleek te betekenen dat de stroom werd uitgeschakeld, verwarming uit, luchtverversing uit, omroepsysteem uit en LICHT UIT. Het was buiten inmiddels donker geworden en in de trein was het nog donkerder. Alleen zo nu en dan een lichtje van een mobiele telefoon. Tegenslag verbroedert, dat bleek maar weer want het was verder reuze gezellig in de coupé. De opmerkingen waren niet van de lucht, er werd veel gelachen. Mensen die iets eetbaars meehadden boden elkaar iets te eten. Ja je moet toch wat een uur lang in het donker. We maakten kennis met Jacob die naast ons zat. Een man belde zijn vrouw: het is geel en blauw en het staat in een weiland… Nou wij dus. En het ging wel even duren voor hij thuis zou zijn. Iemand opperde om even te roepen: wil je nog een biertje? Er reden een paar treinen langs richting Hoorn en we hadden graag de oversteek gewaagd maar dat ging mooi niet door. Eindelijk ging het licht weer aan (gelukkig eerst de helft want onze ogen waren inmiddels aan het donker gewend) en ja hoor, we gingen het weer proberen. Na 2x een halve meter te zijn opgeschoten en toen toch weer stil te staan ging de trein toch echt weer rijden. Heeeeeel langzaam maar we reden richting Hoorn. In Hoorn moest iedereen eruit want ze durfden het niet meer aan met deze trein. Allemaal in de trein aan de overkant van het perron, die barste haast uit zijn voegen maar we hadden transport. Drie uur later waren we eindelijk in Enkhuizen, de bus reed natuurlijk niet, maar iemand was zo vriendelijk ons een lift aan te bieden en we werden keurig thuis afgezet. Score: Connexxion 3 NS 2 Medereizigers 10! Nasleep: De NS betaald geld terug als je meer dan een half uur vertraging hebt. Dat formulier kun je óf ophalen (niet bij ons in de stad maar 20 km verder, en daar heb je een duur treinkaartje voor nodig) óf je belt voor 10ct per minuut naar de klantenservice, die het heel druk heeft waardoor het heel lang duurt, om te horen dat het systeem niet werkt, ze kunnen me niet helpen. Bel later maar terug. Pen en papier hebben ze kennelijk nog niet van gehoord bij de NS klantenservice??? Alles kun je online regelen tegenwoordig, ook je treinkaartje printen en betalen, maar een simpel formulier online zetten gaat veel te ver voor de NS. Later op de dag wordt me na vele minuten beloofd dat ik een formulier krijg toegestuurd. Over ontmoedigingsbeleid gesproken.

Open monumentendag 2010 – 2

Zoals beloofd, deel 2 van de openmonumentendag in Enkhuizen. De chirurgijnskamer in de waag, had ik al heel lang niet meer gezien, en omdat die vandaag ook open was, sloot ik daar mijn wandeling af. Even wat informatie (van internet geleend) De chirurgijnskamer De bovenverdieping van het waaggebouw werd in 1636 door het stadsbestuur als vergader- en collegezaal ter beschikking gesteld aan het chirurgijnsgilde en kreeg toen de naam chirurgijnskamer. Hier werd door de doctores medicinae les gegeven aan de chirurgijns. De doctores hadden vaak gestudeerd aan de universiteit en probeerden op deze manier het peil van de chirurgijns op een hoger niveau te brengen. In de loop van de zeventiende eeuw liet men ten behoeve van de lessen een fraaie eikenhouten katheder aanbrengen in deze ruimte. Boven die katheder staat de volgende tekst: Honora medicinum propter necessitatem. (Eert de geneeskunde wegens haar noodzakelijkheid) Van de bibliotheek van het chirurgijnsgilde zijn niet veel boeken bewaard gebleven. Deze boeken werden bewaard in een kast waarop door een onbekende kunstenaar Hippocrates en Galenus zijn afgebeeld. Enkhuizen heeft veel stadsdokters en chirurgijns gehad. Zij lieten de vensters voorzien van een gebrandschilderd raam. Daarin vinden we behalve hun namen en jaartallen ook vaak de familiewapens terug. ‘Bernardus Paludanus, geleerde en stadsdokter in 1586 werd hij dat in Enkhuizen. Over zijn kwaliteiten als medicus is niet zoveel bekend, maar wel dat hij een eigen kruidentuin heeft gehad aan de Lange Tuinstraat. Grote bekendheid heeft hij gekregen door zijn rariteitenkabinet, dat bezoekers trok uit alle landen van Europa. Zijn verzameling vreemde zaken bestond onder andere uit edelstenen, schelpen, insecten, een vliegende vis, pinguïns en zelfs een mummie uit Egypte. Van deze verzameling is jammer genoeg weinig meer over. Het lijkt heel wat, maar het is gewoon een vlakke houten deur, waar de panelen op geschilderd zijn.

Een schitterende herfstdag

Wat was het een mooie dag vandaag! En omdat de weerberichten voor volgende week nogal treurig zijn, besloot ik er maar eens op uit te trekken. Een boswandeling, wat foto’s maken, ik heb echt genoten. Als het volgende week regent, hebben we in ieder geval de foto’s nog! We reden de houtribdijk over via Lelystad naar de bossen. Er werd druk gezeild. We moesten wachten voor de brug en dat was niet erg, zo kon ik even een paar foto’s maken. Prima zeilweer …en prima vliegweer! Het was druk op vliegveld Lelystad In het bos van Vierhouten (Veluwe) maakten we een wandeling Veel paddestoelen, in allerlei soorten, de namen moet ik helaas schuldig blijven. Als ik me niet vergis zijn dit sporen van een wild zwijn. Meer dan sporen hebben we niet gezien. (Daar was ik stiekem wel blij mee) De heide was uitgebloeid maar nog steeds erg mooi.

Open monumentendag 2010

Wat was het een prachtig weer zaterdag, heerlijk om er even op uit te gaan. Het was open monumentendag dus in een stadje als Enkhuizen was er genoeg te zien. Ik kwam vanalles te weten door de verhalen van de vrijwilligers bij elk monument. Kijk even mee naar mijn tocht en naar wat opvallende details die ik tegenkwam. Detail van een preekstoel van de doopsgezinde vermaning kerk (Enkhuizen telt vele kerken, ze waren het vroeger bepaald niet met elkaar eens) Toepasselijk voor Enkhuizen, de zeemeermin. Het eikenmotief is op de hele preekstoel geschilderd. Op echt eiken werd belasting geheven dus dan maar zo. Het interieur van weer een andere kerk, de oud-katholieke kerk. Klein maar erg mooi ingericht. Een schilderij dat in één van de zalen van het stadhuis hangt. Een heel gezin, het engeltje bovenin verbeeld een overleden kindje, en het jongetje rechts kijkt niet “in de camera” dat betekende dat dit een aangenomen kind was. Een mooi en kleurig ornament aan het balkon van het stadhuis. Ons stadhuis is een verkleinde replica van het paleis op de dam. In het pand naast het stadhuis was een prachtig beschilderd plafond tevoorschijn gekomen achter de betimmering toen het werd gerestaureerd. Er staan o.a. tulpen en vogels op. De keuken was ook gerestaureerd, met een reservoir met pomp een marmeren aanrecht met een mooie koperen rand afgewerkt. De turfopslag, maar dan wel een héle chique! De stadsgevangenis, het pand is zo scheef dat je enigszins zeeziek naar buitenkomt. Een heel rare gewaarwording. Dikke eikenhouten wanden en tralies, daar kwam je niet zomaar even uit. Gevangenen lieten soms hun naam achter in de wanden. Hierna ben ik ook nog naar de chirurgijnskamer van Paludanus geweest. Die foto’s bewaar ik even tot later van de week…

Harddraverijdag

Gisteren was het de jaarlijkse plaatselijke feestdag van Enkhuizen: Harddraverijdag.

De scholen zijn dicht, en veel mensen vrij om het feest bij te wonen. Er is een optocht, ringsteken, korte baan draverij en vuurwerk tot slot. Lekker kneuterig en elk jaar hetzelfde al zolang ik me kan herinneren, maar ook dat heeft zijn charme. Ben je het een jaartje zat dan ga je op die dag lekker naar de Efteling (lekker rustig op die dag), daar kom je dan ook veel mede-Enkhuizers tegen.

Ook ik was hem gesmeerd dit jaar, een dagje shoppen met mijn dochter, maar mijn man heeft dit jaar ruim foto’s gemaakt. Alsof ik er zelf bij was, en dat was ik zeker 40 voorgaande keren, wil ik er toch een blogje aan wijden, want al die paarden blijven prachtig!

 

 

Het is nog vroeg in de ochtend, de baan wordt klaargemaakt voor het ringsteken en draven. Een keurig zandbedje op de weg.

 

De koetsen worden klaargemaakt.

 

 

Op weg naar de verzamelplaats voor de optocht

 

 

Ook de drumband ontbreekt niet

 

 

De ruitervereniging opent de optocht

 

 

en daarachter wagens en koetsen met allerlei volk

 

 

Het hele gezin in stijl

 

 

Op naar de ringsteek baan…

 

 

 

Iedereen had vooral veel lol!

Marken in beeld

Zo regelmatig als ik in het buitengedeelte van het Zuiderzeemuseum kom, zo lang was het geleden dat ik het binnenmuseum bezocht. Het was echt al jaren geleden, maar vorig weekend ben ik er toch weer eens geweest. Er was veel veranderd sinds ik er voor het laatst was, alleen de hal met oude vissersschepen was nog vertrouwd. Het rook nog hetzelfde als toen ik er vroeger als kind kwam, naar touw en teer. De rest van het museum was een aangename verrassing. Er was veel te zien uit de tijd van de Zuiderzee, gemixt met hedendaagse kunst. Eén onderdeel wil ik er hier uitlichten en dat was de aandacht voor Marken. Er was een prachtige fototentoonstelling van Henk v.d. Leeden met werk dat hij op Marken maakte. Prachtige portretten, mooie sfeerbeelden, ik kreeg onmiddelijk de behoefte om mijn camera in te pakken en naar Marken te vertrekken. Hierna kwam je bij de zaal “streekdracht van Marken” een zeer kleurrijke tentoonstelling met Marker klederdracht. Hier kon je goed de grote verscheidenheid zien in de kleding van Marken. Geniet even mee met een paar plaatjes… De kleding staat mooi uitgelicht opgesteld, bij elke dracht wordt beschreven wat het is en bij welke gelegeheid het gedragen werd. Heel kleurig met enorm oog voor detail Een kast vol kinderkleding Allerlei kleuren en soorten mutsjes De kleding van de mannen is wat minder spectaculair maar toch mooi en gevarieerd Kinderkleding, in ieder geval de rechtse is speciaal voor koninginnedag, wat groot gevierd wordt op Marken. Als je in het Zuiderzeemuseum komt, sla dan vooral het binnengedeelte niet over. Ik kan deze tentoonstellingen over Marken in ieder geval van harte aanbevelen. De beide tetoonstellingen duren nog tot 3 oktober van dit jaar.